Rememberyourself

Verbind met jouw Hart, Innerlijke Wijsheid/Intuïtie, Kracht, Liefde en Licht
Reconnect with your Heart, Inner Wisdom/Intuition, Power, Love and Light

Voel jouw energie stromen! Voel je weer levendig en blij.
Self-Empowerment door Healing Reading, Coaching en Selfhealing.

wonderen bestaan!Een wonderbaarlijk verhaal over een wonder en vertrouwen

Ik geloof in wonderen en daarom kunnen ze ook gebeuren.

(Publicatie: 6 december 2020)


Ergens in Augustus 2020 had ik steeds het gevoel, dat er "iets" in mijn oog zat. Dat gevoel werd steeds vervelender en het "iets" steeds groter, maar ik wilde er niet al te veel aandacht aan geven. Mede omdat ik alles wat met ogen te maken heeft nogal griezelig vind. Ik zag dan ook nog niet zo goed wat het was. Totdat ik wel moest gaan kijken. Het zat vlakbij de binnenkant van mijn ooghoek en leek een soort geleiachtig lichaam, wat dan weer wel en dan weer niet voor mijn ooglens bewoog, wat zeer hinderlijk was. Ik heb nog geprobeerd het met een wattenstaafje weg te halen, maar het zat goed vast.
In September dan toch maar naar de dokter om te vragen wat het was. Die verwees me weer naar de oogarts. Het bleek een cyste en die werd met een kleine canule leeg gemaakt. De oogarts zei al wel dat het ook weer terug kon komen, maar dat ik dan gewoon weer moest komen. Wel moest ik om infectie te voorkomen 10 dagen mijn oog druppelen.

En inderdaad begon het ongeveer anderhalve maand na de ingreep weer te groeien. Inmiddels begon de Corona ook hier behoorlijk toe te nemen en had ik niet zoveel behoefte de oogarts te bezoeken. Wat ik wel deed was energetisch om hulp vragen, omdat ik toch wel ongerust was en het ook weer behoorlijk vervelend werd.

Op een ochtend werd ik wakker en was mijn oog helemaal bloeddoorlopen. Het zag er vreselijk uit. Ik durfde mezelf bijna niet aan te kijken in de spiegel. Feitelijk zou je denken, ga direct naar de oogarts. Maar nee, ik had het vertrouwen en het vermoeden dat ik op één of andere manier geholpen was. En dat klopt ook. De cyste was helemaal weg. Mijn oog is een week lang bloeddoorlopen geweest en pas na 2½ week weer normaal van kleur, maar de cyste was en is nog steeds verdwenen. Je kunt je voorstellen, dat ik zeer dankbaar was.

Ik ben geen arts en zeker geen oogarts. Misschien als jij dit leest en er meer van weet dat je denkt, maar dat is toch heel normaal, dat een cyste uit zichzelf verdwijnt. Dat kan. Ik heb toen ik ongeveer 35 jaar geleden zwanger was van mijn tweede zoon ook een cyste gehad. Ik weet niet meer precies waar die zat, maar die werd meen ik tijdens de echo geconstateerd. Ik heb toen een bloeding gehad, maar ik dacht dat het door de verhuizing kwam, die we net achter de rug hadden. (Zelf alles inpakken, ook meesjouwen en in het nieuwe huis schilderen en de spullen weer op de plaats krijgen.) De cyste bleek verdwenen. De zwangerschap is verder helemaal goed verlopen, waar ik ook heel dankbaar voor was en ben.

Toch ervaar ik het nu als een wonder en de dankbaarheid daarvoor geeft positieve energie. Kijk ook maar eens bij de zelfhulpmethode hart-hoofd-verbinding.

Linkedin en Telegram

Verbind met mij via Linkedin, zodat ook jij verbonden wordt met al mijn mooie contacten, een enorm netwerk van mensen die wakker zijn, kritisch, nog vragen durven stellen. Het zijn er veel meer dan door de oude media naar buiten gebracht worden. Wij verbinden, zijn strijdbaar, steunen elkaar, informeren elkaar en durven kritisch te zijn, en geven niet op!

Ook kun je kijken op mijn Telegram kanaal, waar ik niet alleen info van mijzelf plaats, maar ook interessante, bewustmakende, grappige of anderszins informatie van anderen.